Jakie instalacje należy przewidzieć przy projektowaniu mebli laboratoryjnych?

Jakie instalacje należy przewidzieć przy projektowaniu mebli laboratoryjnych?

Projektowanie nowoczesnego laboratorium wykracza poza dobór blatów roboczych i szafek. Stanowisko badawcze działa prawidłowo tylko wtedy, gdy zintegrowany z meblami „krwiobieg” instalacyjny zaplanowano z równą starannością co układ pomieszczenia. Rozprowadzenie mediów takich jak prąd, woda, gazy techniczne decyduje o bezpieczeństwie i efektywności pracy badaczy.

Zasilanie odporne na wilgoć - instalacja elektryczna klasy IP44

Bezpieczeństwo zasilania to fundament projektowania każdego laboratorium. Ze względu na kontakt z wilgocią, odczynnikami i sprzętem pomiarowym, gniazda montowane na stanowiskach badawczych powinny mieć minimalną klasę szczelności IP44, chroniącą przed bryzgami wody. Tego wymogu nie należy pomijać nawet na stanowiskach uznawanych za „suche”.

Równie istotna jest fizyczna separacja okablowania od przestrzeni roboczej. Instalacje prądowe prowadzi się w dedykowanych kanałach z blachy, tworzywa lub aluminium, ukrytych wewnątrz paneli instalacyjnych mebli. Eliminuje to ryzyko uszkodzenia przewodów podczas pracy i porządkuje estetykę stanowiska.

W systemie RL3 punkty zasilające umieszczane są dodatkowo w rozbudowanych nadstawkach górnych, a nie bezpośrednio na blacie. Zwalnia to przestrzeń roboczą i chroni gniazda przed przypadkowym zalaniem, poprawiając przy tym ergonomię.

Woda i kanalizacja: instalacja odporna na chemię

Dobór materiału zlewu powinien wynikać z charakterystyki prowadzonych badań, ponieważ tworzywa oferują odmienną odporność chemiczną. Polipropylen sprawdza się tam, gdzie liczy się odporność na uderzenia, ceramika chroni przed kwasami i wysoką temperaturą, żywica epoksydowa znosi kontakt z rozpuszczalnikami, a stal nierdzewna zapewnia najwyższy poziom higieny.

Istotnym elementem ochrony instalacji podblatowych są blaty z podniesionym obrzeżem, tzw. „marine edge”. Zatrzymują one do 5 litrów przypadkowo rozlanej cieczy, zanim ta dotrze do elementów pod blatem. Dodatkowym zabezpieczeniem są wylewki powlekane chemoodpornym poliamidem, wydłużające żywotność instalacji sanitarnej.

Szczególną uwagę trzeba poświęcić neutralizacji ścieków chemicznych przed ich trafieniem do kanalizacji. W ofercie Renggli dostępne są neutralizatory podzlewowe i przepływowe, które automatycznie korygują pH popłuczyn opuszczających stanowisko, bez konieczności ręcznego nadzoru procesu.

Instalacja gazu technicznego bez ryzyka nieszczelności

Instalacje gazu technicznego zasilają przede wszystkim palniki wykorzystywane w klasycznych technikach preparatyki. Ich projektowanie wymaga szczególnej staranności, ponieważ nieszczelność instalacji gazowej to jedno z poważniejszych zagrożeń w laboratorium.

Kluczowym elementem bezpieczeństwa jest armatura z samoczynną blokadą wypływu gazu, która automatycznie odcina dopływ medium przy nieprawidłowym ciśnieniu lub uszkodzeniu przewodu. Spełnia to najwyższe standardy BHP obowiązujące w placówkach badawczych.

Punkty poboru gazu najlepiej wyprowadzać na panelach pionowych lub w nadstawkach, a nie na blacie roboczym. Takie umiejscowienie wyklucza ryzyko mechanicznego uszkodzenia elastycznych przewodów podczas pracy na stołach wyspowych i przyściennych.

Stabilne ciśnienie na każdym stanowisku: instalacja pneumatyczna

Sprężone powietrze to jedno z najbardziej uniwersalnych mediów laboratoryjnych - zasila pneumatykę przyrządów pomiarowych i służy do osuszania szkła za pomocą pistoletów dmuchawowych. Ze względu na szerokie zastosowanie, instalacja musi zapewniać stabilność ciśnienia w całym systemie.

Prawidłowe poprowadzenie przewodów eliminuje ryzyko nieszczelności, które w dłuższej perspektywie nadmiernie obciążają kompresory i podnoszą koszty eksploatacji.

Zintegrowane filtry i szybkozłączki montowane na końcówkach paneli instalacyjnych ułatwiają codzienną pracę badaczy oczyszczając powietrze z zanieczyszczeń i wilgoci oraz utrzymując stabilne parametry ciśnienia.

Próżnia bez wibracji: instalacja dla liofilizacji i sączenia

Linie podciśnieniowe wykorzystuje się przy liofilizacji, sączeniu próżniowym czy odparowywaniu rozpuszczalników. Projektując taką instalację, trzeba na wstępie rozstrzygnąć, z jakiego źródła podciśnienia będzie korzystało stanowisko.

Pierwszym wariantem jest podłączenie do centralnej sieci próżniowej budynku, sprawdzające się przy dużej liczbie stanowisk. Drugim są lokalne pompy membranowe, chowane w szafkach bazowych mebli - co wymaga przemyślanej wentylacji szafki i wytłumienia drgań generowanych przez pompę.

Niezależnie od źródła podciśnienia, kluczowe jest umieszczenie w panelach dedykowanych zaworów regulacyjnych, pozwalających na precyzyjne ustawienie siły ssania odpowiednio do potrzeb procesu.

Specjalistyczne gazy laboratoryjne

Gazy o wysokiej czystości (hel, argon czy azot, wykorzystywane m.in. w chromatografii) wymagają innego podejścia do projektowania instalacji niż media standardowe. Nawet minimalne zanieczyszczenie linii może wpłynąć na wyniki analiz, dlatego prowadzi się je rurkami ze stali nierdzewnej łączonymi metodą spawania, a nie tradycyjnymi złączkami.

Meble laboratoryjne pełnią tu funkcję integrującą i pozwalają na uporządkowane osadzenie tablic redukcyjnych i precyzyjnych reduktorów butlowych w systemie regałów i stanowisk pracy. Infrastruktura gazowa pozostaje dzięki temu uporządkowana i łatwo dostępna do kontroli.

Ze względu na bezpieczeństwo procesów, instalacje gazów specjalistycznych warto łączyć z systemami detekcji oparów wyposażonymi w alarmy dźwiękowe, gwarantującymi natychmiastowe ostrzeżenie personelu przy rozszczelnieniu linii.

Media doprowadzane do dygestoriów

Dygestoria chemiczne to stanowiska, w których koncentrują się niemal wszystkie opisane wcześniej media jednocześnie: prąd, woda, gaz, sprężone powietrze, próżnia. Taka kumulacja wymaga przemyślanego rozwiązania konstrukcyjnego, umożliwiającego bezpieczną obsługę bez ingerowania w strefę roboczą wyciągu.

Stosowanym rozwiązaniem jest „szuflada z mediami” umiejscowiona pod blatem, w ramie przedniej dygestorium. Pozwala ona operować zaworami z zewnątrz komory, eliminując konieczność wkładania rąk do jej wnętrza. Za odprowadzenie rozlanej cieczy odpowiada niewielki zlew typu „cup sink”.

Wybór technologii dygestorium determinują uwarunkowania budynku i koszty instalacji. Klasyczne dygestoria kanałowe wymagają podłączenia do wentylacji mechanicznej i odprowadzenia powietrza na zewnątrz, co wiąże się z kosztownymi pracami instalacyjnymi, zwłaszcza w budynkach adaptowanych na cele laboratoryjne.

19 sierpnia 2026r