Laboratoryjne dygestorium wyciągowe

Jak działa dygestorium z podłączeniem do wentylacji

Dygestorium z podłączeniem do wentylacji utrzymuje w komorze roboczej podciśnienie. Dzięki temu powietrze z laboratorium stale wpływa do środka przez otwór okna i razem z oparami odpływa kanałem poza budynek. Wyciąg pracuje w trybie ciągłym, a prędkość powietrza w oknie roboczym wynosi około 0,5 m/s. System szczelinowy odciąga równomiernie opary o różnej gęstości. W układzie VAV ilość odciąganego powietrza zmienia się razem ze stopniem otwarcia szyby, a czujnik przepływu włącza alarm świetlny i dźwiękowy, gdy prędkość spada. Dygestoria wyciągowe opisuje seria norm PN-EN 14175.

W dygestoriach LabAirTec kolejne poziomy zabezpieczeń przepływu tworzą piramidę bezpieczeństwa S1 do S4, opracowaną z inżynierami Renggli. Pierwszy poziom to wersja standardowa S1, a wszystkie poziomy opisujemy niżej na stronie. Budowę komory, okna i przyłączy wyjaśniamy w tekście co to jest dygestorium laboratoryjne.

Ile powietrza potrzebuje odciąg dygestorium

Strumień odciągu wynika z pola otwarcia okna i prędkości powietrza w tym otworze. Okno szerokie na 1,2 m i otwarte na 0,5 m ma pole 0,6 m², więc przy 0,5 m/s dygestorium odciąga 1080 m³/h. Podłączenie jednego dygestorium do centralnej wentylacji projektuje się na 400 do 1200 m³/h. Kanał prowadzi odciąg do wentylatora chemoodpornego, a całość wchodzi do projektu wentylacji pomieszczenia. W laboratorium chemicznym przyjmuje się 10 do 12 wymian powietrza na godzinę. Nawiew o około 10% mniejszy od wywiewu utrzymuje podciśnienie w całej sali. Jak liczyć strumień dla innych wymiarów okna, pokazujemy w poradniku jak obliczyć przepływ dygestorium.

Dygestorium wyciągowe czy bezwyciągowe

Dygestorium wyciągowe wybiera się tam, gdzie da się poprowadzić kanał wyciągowy, a na stanowisku zmieniają się odczynniki i ich stężenia. Ochrona zależy wtedy od wydajności wyciągu i przepływu w otworze roboczym, więc zmiana odczynnika nie wymaga zmiany filtra. Dygestorium bezwyciągowe LabAirTec green pochłania pary filtrem węglowym i oddaje powietrze do pomieszczenia, dlatego stanowisko można przenieść. Opisuje je norma EN 17242:2025. Wersja wyciągowa ma stałe miejsce przy kanale, a jej eksploatacja kosztuje energię na wyciąg i na ogrzanie powietrza nawiewanego.

Oba typy porównujemy we wpisie dygestorium z filtrem węglowym czy wyciągowe, a dobór do rodzaju badań opisujemy w poradniku jak dobrać dygestorium laboratoryjne. Obie wersje LabAirTec należą do oferty dygestoriów laboratoryjnych.

Od czego zależy cena dygestorium wyciągowego

Cena dygestorium wyciągowego zależy od wymiarów komory, poziomu zabezpieczeń i mediów doprowadzonych do stanowiska. Na koszt wpływają:

• szerokość i wysokość komory, dopasowane do aparatury i pomieszczenia,
• poziom w piramidzie bezpieczeństwa S1 do S4: im wyższy poziom konfiguracji, tym wyższe oszczędności eksploatacyjne,
• materiał blatu w komorze, na przykład blat ceramiczny, żywica epoksydowa albo polipropylen,
• wykonanie do substancji szczególnych, takich jak kwas nadchlorowy, z komorą odporną chemicznie i spłukiwaniem wodą,
• media w komorze: woda, gazy, prąd i zlewik, także w postaci gotowych zestawów dygestoryjnych,
• sterowanie przepływem: VAV, czujniki i alarmy,
• szafka podblatowa, także wentylowana, na odczynniki.